vrijdag 30 september 2016

Uitslag Bloghop - Op het water lopen


Wat leuk om de host en jury van deze maand te mogen zijn. Het heeft me veel stof tot nadenken gegeven. Want wat ik al in mijn inleiding over de Bloghop vertelde is dat het onderwerp mij persoonlijk raakt. Mede naar aanleiding van het lezen van het boek van John Ortberg "Als je op het water wilt lopen, moet je uit de boot stappen", is er op dat gebied wel meer gaan leven en gegroeid in mijn leven. En op bepaalde gebieden heb ik ook echt stappen mogen zetten. Voor m'n gevoel was dat soms vergelijkbaar met op het water lopen, ben ik letterlijk over de reling van een behoorlijk deinend schip gestapt... maar Jezus was nooit verder weg dan een armlengte afstand!

Ik vond het dan ook ontroerend om al deze verhalen te mogen lezen. Zo goed als allemaal ervaringsverhalen. Sommige schrijvers zijn wat kritisch, terwijl anderen zich diep in hun hart laten kijken en hun worsteling met God beschrijven.
Wat is het goed om getuigenissen te delen, om elkaar te bemoedigen op de reis door dit leven en om jezelf niet vromer voor te doen dan dat je je in werkelijkheid voelt.

Heel erg bedankt voor jullie eerlijkheid!

Het was moeilijk, zo niet onmogelijk, om uit de inzendingen een winnaar te kiezen.
Om een lang verhaal van een maand lezen en piekeren kort te maken... kon ik nog niet kiezen... heb ik het in gebed gebracht, gewoon omdat ik het een groot dilemma vond... en uiteindelijk heb ik gekozen voor die blog die bleef hangen. Een luiers verschonende en vloeren dweilende vrouw die verzucht of dit nou 'uit de boot stappen' is... en daar van God het antwoord op krijgt:


Gefeliciteerd Naomi Brignola 

Jij mag het nieuwe thema bedenken
en in de maand oktober de nieuwe host zijn voor deze Bloghop.



Kort (hoe moeilijk is dat!) zal ik hieronder mijn reacties op jullie inzendingen beschrijven. Dat was ik aanvankelijk niet van plan (laat de volgende hosts zich niet verplicht voelen om het ook zo te doen), maar omdat ik sommige blogs echt op me moest laten inwerken en omdat ik ook vond dat jullie eerlijkheid wel beloond mocht worden, ben ik toch gaan schrijven.




Petrina Wols – Schrijfgelukjes
Lopen of knielen

"Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag."

Petrina neemt je mee in de geschiedenis van de leerlingen en Jezus op het meer. Ze doet dit op zo’n manier, met persoonlijke toepassingen tussendoor, dat je je wel moet laten raken! Aan het einde van haar blog vraagt ze de lezer: "Laten we in beweging komen, maar welke beweging wordt het: stappen we uit de boot of knielen we voor Hem neer?


Lineke Mooibroek – Kostbaar en geliefd
Lopen op het water
Lineke had haar blog misschien beter “Dansen op papa’s voeten” kunnen noemen, naar het gelijknamige lied van Elly Zuiderveld.

"Op het water lopen?
Het is meer dat ik door de sterke armen van Jezus opgetild word
en op Zijn voeten mag dansen."

Lineke laat zich in haar hart en leven kijken. Angstig als ze zichzelf noemt, en worstelend met het vertrouwen wat ze ‘moet’ hebben volgens anderen… zoekt ze haar eigen weg. En die eindigt heel geruststellend in dansen op Vaders voeten. Heerlijk om te lezen!


Heleen Visser - Groeiblog
Opnieuw leren lopen op het water
Heleen neemt de lezer mee in een kerkelijke zoektocht, van de ene boot naar de andere… en iedere boot blijkt wel ergens een lek te hebben.
Maar toch, uitstappen en je realiseren dat “Jezus nooit meer dan een armlengte van je af is.”
Prachtig en ook respectvol geschreven.


Lopen op het water
“Een sprong in het diepe…
het is spannend, het is eng…
maar sinds wanneer is dat een reden om iets niet te doen?”

Regels uit het lied van Matthijn Buwalda wat Jan uit z’n hoofd kent.
Knap als mensen je zo weten mee te nemen in hun verhaal. Zijn worsteling, zijn podiumvrees,…  en dan het delen van zijn grootste angst, nl. zijn verstandelijke vermogens die mogelijk aangetast zullen gaan worden door de ziekte die zijn lichaam sloopt.
Volgens zijn eigen waarneming is hij zelf een half jaar geleden uit de boot gevallen en door zijn verhaal en public te delen, stapt hij weer in de boot. Jan leest het verhaal vanuit een ander perspectief: Petrus krijgt toestemming om uit de boot te stappen, omdat hij zo’n oude twijfelaar is. “Het is een mooi verhaal, maar om de steun te ervaren en het vertrouwen te houden hoef ik niet uit de boot te stappen. Blijven zitten is misschien wel  een betere optie.”


Anton Verweij – God is in de stilte
Een diepe spiegel vol van licht en kleur
Enorm veel respect voor de dichtkunst, de diepe inhoud en de rake bewoordingen waarmee Anton ons meeneemt in zijn beschouwing over het mens-zijn.

“O, God.
Leer me mens zijn.
Zoals bedoeld.
Vrij en onbekommerd.
Kwetsbaar.
En kostbaar.
Heilig en volmaakt.
Leer me wandelen.
Aan Uw hand.
Stap voor stap.”

Het is inderdaad een diepe spiegel geworden die van bruisende energie, via een angstaanjagende kilheid en de dood in het hart kijken, overgaat in een innige aanbidding. “Ik in U. En U in mij.”


Tirza Atsma – Roar of love
Op het water lopen
"En ik denk dat het daar in het geloof om draait. Vertrouwen hebben en altijd het onmogelijke mogelijk achtten."
Mooi hoe Tirza de les uit het verhaal haalt: ... ik hoef alleen Uw naam te zeggen en U bent bij me. Want ik ben van U en U bent van mij.

“‘k Zou U steeds voor ogen houden,
niet dat donk’re golvendiep.
Heer, wat zou het heerlijk wezen.
als ‘k U zag en U mij riep.”

We wachten in spanning op de opname van de muziek gecomponeerd door de vader van Tirza, woorden van het gedicht van Co 't Hart.


Chiel Voerman – Maximalispiraties
Over water lopen
Afgezien van het feit dat Chiel "op het water lopen" maar rare kerktaal vindt, raadt hij de lezer later toch aan "dat het soms heel verstandig is om uit je boot te stappen, want soms moet je in beweging komen om wat te laten gebeuren."
Tevens waarschuwt hij terecht dat we mensen niet te snel moeten pushen om uit de boot te stappen, want dat kan manipuleren worden. "Petrus stapte immers pas uit de boot, toen hij zeker wist dat het Jezus was die op het water liep."
Chiel eindigt zijn blog met de vraag hoe vaak jij stilletjes in je bootje naar de stilte zit te luisteren en met anderen spreekt over wat belangrijk is. "En wie weet, wordt dan wel duidelijk wat de redenen voor jou kunnen zijn om uit je boot te stappen."
Al met al vond ik het een frisse blog. Maar ik kan me niet helemaal onttrekken aan het idee dat Chiel zichzelf soms wat tegenspreekt.



Marijke Volgers – Marijkeskijk
Lopen over water
Marijke neemt ons mee in haar mijmeringen bij het (opnieuw) lezen van de geschiedenis van de leerlingen op het meer. Ze stelt de vraag "... hoe vaak overkomt ons dat niet, dat we God gewoon niet herkennen op de momenten dat Hij ons te hulp schiet? Dat we Zijn ingrijpen ervaren als onveilig en er alleen maar bang van worden?"
Marijke wijst op de boodschap uit dit verhaal: een Vader die zich over Zijn geschrokken kind ontfermt. "God is er en laat me nooit in de steek."
Prachtig beschreven. Inderdaad gaat zo het "tjakka-achtige" van dit verhaal af, nl. dat je maar over je angsten heen moet springen en het onmogelijke moet gaan doen.
Ik ging door het lezen van Marijkes mijmeringen, het verhaal anders lezen.


Martine van den Brink – Martine vertelt…
Op het water lopen…
Martine opent haar blog met een filmpje van de Australische evangelist Nick Vujicic. Ze deelt dit, omdat het haar in het kader van 'op het water lopen' aangesproken heeft. Het heeft haar nieuwe moed gegeven: "Hoewel ik met mijn verstand goed weet dat God me liefheeft, me geschapen heeft en accepteert zoals ik ben, is het verleidelijk om mijzelf met de maatschappelijke en kerkelijke maatstaven te meten. ... God heeft voor elk mens een plan en mijn hartafwijking houdt Hem daar echt niet vanaf! Gelukkig maar. Met Hem kan ik op het water lopen..."
Het filmpje ontroerde mij ook. Hoe God deze man gebruikt... ongekend. En het ontroert me ook dat Martine zo eerlijk haar menselijkheid van 'meten aan menselijke maatstaven' beschrijft. Ik herken dat zo: je eigen beperking kan je zomaar ineens weer terneerdrukken. Dank voor je bemoedigende getuigenis.


Johanneke Plaggenmarsch – Waardevol en uniek
Leren lopen op het water
Ik weet niet of Johanneke haar blog bewust "leren lopen op het water" genoemd heeft, maar al lezend is het wel heel toepasselijk: leren lopen.
Ze neemt de lezer mee in haar persoonlijke worsteling: sterk ervaren hebbend dat God zo dichtbij was dat ze wel op het water kon dansen... maar de storm kwam in alle hevigheid terug en daarmee de vragen: 

"Kun je wel lopen op de golven? Of moet je op die momenten leren surfen?
Zou Jezus dan in plaats van je hand te pakken als je op het water loopt, je surfplank zijn, die je stevigheid geeft als je op het juiste moment door de golf heen gaat?
Mag je misschien leren om de golven te gebruiken
om met je surfplank vooruit te komen?"

Johanneke bemoedigt haar lezers met de boodschap dat je je ogen strak op Jezus gericht moet houden, want dan kun je alles aan. "God laat je nooit in de steek, ook al voelt dat soms wel zo.”


Naomi Brignola – Omily
Wandelen op deze waterloze vloer
"Wandelen op het water. Alsof ik dat pas kan doen als ik ergens anders naar toe ga en iets groots en goeds en nobels doe. (...) Het is niet zo spectaculair als Petrus die vanuit een boot letterlijk in het water mag gaan en er over lopen. Het is eerder een vloer die zo nu en dan eens even proper is."
Zo mooi beschreven en ook zo herkenbaar, een lach en een traan. Een diepe worsteling met het leven van alledag wat in de ogen van Naomi in het niet valt bij grote dingen doen in Gods koninkrijk, zoals haar droom  om te werken in een weeshuis.
"Maar wat als God zegt: doe je dagelijkse dingen… en Ik wil er nog wel een moeilijkheidsgraad bovenop doen… begin er maar mee als je er klaar voor bent. Of je je er klaar voor voelt heeft er niet veel mee te maken."
Een persoonlijke worsteling met God waar toch vrede in doorklinkt.


Deborah Aan de Wiel - Kerkenzo
Lopen op het water
Mooi zoals Deborah beschrijft hoe je uit je boot kan stappen, maar ondanks dat het mis gaat, toch op Jezus mag blijven zien. Heel hoopvol en realistisch geschreven.
"Ik spring die boot uit, ik houd mijn ogen gericht op Jezus en ik wandel. Ik wandel over het water, over de golven, ik draai me even om en roep naar je: ‘Kom je ook?’"


Zonsondergang bij het Meer van Gallilea

Liefs van Henny






6 opmerkingen:

  1. Bedankt voor de tijd die je erin hebt gestoken en voor je reacties!
    Heleen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig Henny je hebt onze blogs eer aangedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Daar heb je heel wat moeite en tijd ingestoken. Het was een mooi thema, bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen