dinsdag 2 augustus 2016

Snoeien en weer bloeien

Wij hebben een tuin. Geen grote, maar ook een kleinere tuin vraagt onderhoud. Als je niet snoeit, verwilderd de boel. Als je niet mest, verpieteren de planten. Als je het gras niet maait en zo af en toe mest, tiert het onkruid welig en is het binnen de kortste keren een paardenwei. Wat de cavia's vast niet erg vinden...

Daar moest ik aan denken toen ik mijn leven overdacht. Er is veel over gedacht en geschreven. En de aanleiding daarvan is wel dat dat de bijbel hier herhaaldelijk over spreekt. De landman, de tuinman, het snoeien, het vruchtdragen... we kennen de beeldspraken. En tot wie spreken ze niet in verbeelding?
Herken jij het ook in je eigen leven? Of groei jij weelderig door, je niet storend aan dreigende snoeischaren en hardwerkende tuinmannen?

In mijn leven ontkom ik niet aan snoeiwerkzaamheden. Kennelijk heb ik dat ook nodig. Laat de Tuinman maar bepalen wat goed voor mij is. Stiekem denk ik het zelf wel te weten, maar ach, wildgroei ligt op de loer. En als ik eerlijk ben, wil ik dat ook weer niet. Als ik sommige niet onderhouden tuinen zie... nee, geef mij dan maar een vakkundig gesnoeide boom. Die draagt tenminste vrucht!


Een andere uitleg van de beeldspraak van het snoeien is deze: "Wie regelmatig snoeit in zijn activiteiten geeft ruimte aan rust en nieuwe uitlopers. Plan 'geestelijk' snoeiwerk, waarin je het mes zet in energievretende en uitgebloeide activiteiten. Waar wil jij opnieuw tot bloei komen en wat ga jij daarvoor snoeien?"
(Uit: Adem de dag, Mirjam van der Vegt)

Dat geeft mij stof tot nadenken. Bewust je activiteiten en je werkzaamheden onder de loep nemen... wat is voor mij uitgebloeid? Wat heeft z'n beste tijd gehad? Wat kan gesnoeid of zelfs weggenomen worden, zodat andere bezigheden meer ruimte krijgen en daardoor meer kunnen groeien? Of misschien geldt dat ook voor mensen in je leven. Alles en iedereen heeft zo z'n fases. Dat vraagt geregeld om keuzes.

Wellicht wordt het tijd om er eens voor te gaan zitten en jezelf een paar vragen te stellen: Waar ben ik mee bezig? Welk doel dient dit? Is het of is iemand energiegevend of energievretend? Is het sleur en leeg? Welke richting gaat mijn leven op?
Of leef je maar wat, van de ene dag in de andere. Je ding doen, je agendapunten afwerken, je sociale verplichtingen nakomen.

Bloei en groei jij ervan?
Kom jij tot je doel?
Begin jij die mens te worden die God in gedachten had toen hij jou maakte?

En ik weet het, soms lijkt het dat je in een fase van je leven zit dat je gewoon door moet. En toch heeft jouw leven een doel. Waar gaat het op aan? Wat wil je bereiken? Wat wil je leren? Wat wil jij anderen meegeven door jouw leven?
Geen seizoen van je leven is te druk of te saai... of je mag jezelf deze dingen afvragen.


En dan kom ik nog even terug op de eerste uitleg van snoeien en onderhoud van je leven. Laat je God het werk doen of pak je zelf de snoeischaar?
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik die snoeischaar vaak zelf ter hand genomen heb. Maar het resultaat was niet erg fraai. De vruchten daarvan kon ik zelf plukken... en die smaakten bitter...

Nee, ik laat het graag aan de Tuinman over!
"Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, maar voor ons allen overgegeven heeft, ons met Hem ook niet alle dingen schenken?" (Romeinen 8:32)
Makkelijk? Helemaal niet! Moeilijk zelfs. Een dagelijkse strijd, met mezelf en met God. Maar ik vertrouw erop dat Hij mijn leven overziet. Waar ik zo vaak korte termijn plannen maak, weet Hij wat op de langere termijn beter is voor mij.

Laat ik er maar eens voor gaan zitten, m'n agenda erbij pakken en kijken waar gesnoeid moet worden. Dan laat ik Hem het grote werk doen!


Heer toon mij uw plan;
maak door uw Geest bekend
hoe ik U dienen kan
en waarheen U mij zendt.
Als ik de weg niet weet,
de hoop opgeef,
toon mij dat Christus heel
mijn weg gelopen heeft.

Liefs van Henny


Geen opmerkingen:

Een reactie posten