vrijdag 1 juli 2016

Zijn je schouders breed genoeg...?

Graag laat ik je delen in een persoonlijke worsteling. Al lange tijd voel ik me enorm teleurgesteld als mensen zeggen: God meet eerst je schouders voordat Hij er een last op legt. Uiteraard goedbedoeld, maar volgens mij zo uiterst menselijk geredeneerd.

Voor mij is dit de liefdevolle genade van God op z'n kop!

Eerlijk gezegd heb ik er best lang over gedaan om dit verkeerde principe voor mezelf te ontmaskeren. Het klinkt zo vroom, zo mooi en op het eerste gezicht ook zo bijbels, maar het voelt zo verkeerd en onrechtvaardig.

En... het doet alles tekort aan Zijn genade!

Kop op vriend!
God geeft ons niet datgene wat we aankunnen,
maar God helpt ons aan te kunnen wat we krijgen.

Een heel wezenlijke basis in het denken hierover is hoe jij gelooft dat God zich verhoudt ten opzichte van lijden.
Ben jij een echte Calvinist die gelooft dat alles, maar dan ook alles (!) wat je overkomt vanuit Gods Vaderhand je toekomt?
Of kan jij juist niet goed leven met zo'n sterke koppeling tussen God en het lijden en probeer je de afstand tussen God en het lijden zo groot mogelijk te maken? 

Ik las ergens het volgende: "Dat God deze wereld onderhoudt, betekent dat God de zelfstandigheid van de wereld ten opzichte van Zichzelf respecteert. God grijpt niet voortdurend in in de gang van deze wereld."
Dat geldt bijvoorbeeld ook voor kwaad dat mensen elkaar aandoen. Als God voortdurend ingrijpt als wij kwaad doen, gaat onze verantwoordelijkheid en menselijkheid verloren. Dan is er voor ons geen ruimte meer om te leven, maar worden we door Gods handelen ‘opgeslokt’.

Zonder hier een hele theologische uiteenzetting te gaan houden, hou ik me graag bij de laatste gedachte. Helpend hierin is voor mij het volgende: Jezus genas Zelf de zieken. Als Hij de auteur van ziekte zou zijn, zou Hij toch in gevecht gaan met datgene wat Hij kennelijk zelf "gewild" heeft?

(Lukas 8)

Daarom is het zinloos om te zeggen dat God eerst een meetlat langs jouw schouders, jouw krachten, legt, om je daarna het juiste pakketje lijden toe te bedelen.

Daarom zijn jouw schouders nooit en te nimmer breed genoeg, maar geeft Hij kracht naar kruis. Dát is pas 100% genade!

Weet Hij niet uit ervaring als de beste wat er nodig is om door een tijd van lijden heen te moeten gaan? 
Nee Hij is niet de auteur, Hij steekt er ook niet altijd een stokje voor, maar Hij geeft je altijd genoeg genade om door jouw lijden geheiligd te worden. Goddank!

"Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard,
maar voor ons allen overgegeven heeft,
ons met Hem ook niet alle dingen schenken?" 
(Romeinen 8:32)



God I'm looking for You!
You lift me up, You never leave me thirsty!
When I am weak ... I find You on my knees!

Liefs van Henny

4 opmerkingen:

  1. Prachtig. Ik heb hier op 21-11-11 ook over geschreven op mijn blog.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad zoals jij het in jouw blog ook omschrijft: Paulus wil je niet terugwerpen op je eigen draagkracht maar op God.
    Mooie blogs schrijf je, ga ik volgen!

    BeantwoordenVerwijderen