zaterdag 16 juli 2016

"Heer, ontferm U"

Weer een terroristische aanslag. 
Weer honderden lichamen van vluchtelingen geborgen.
Weer doden gevallen bij politieke onrust.

Ben jij aangeslagen? Raken de berichten jou? Maken de beelden emoties bij je wakker?
Word je bang?
Of begint het te wennen? Kun je het allemaal beredeneren, en praat je jezelf zo over je emotie heen? Steek je je hoofd in het zand en vier jij je rustige leventje, pluk de dag?

Zomaar een aantal mogelijkheden die bij mij opkomen. En die ik eerlijk gezegd bij mezelf door elkaar heen, herken. De ene keer kan ik er niet van slapen, staan de beelden op mijn netvlies en bid ik bijna onophoudelijk: "Heer, ontferm U!"
Maar op een ander moment lees ik de berichten of zie ik de beelden, en ga ik al snel weer over tot de orde van de dag.


We blijven bidden.
Om recht en gerechtigheid.
Om ontferming en liefde.
Om heelheid en eenheid.
We bidden wereldwijd het aloude Kyrië gebed "Heer, ontferm U".

Het is goed om je te laten raken. Afstompen is een teken van liefdeloosheid. En Jezus roept ons op om lief te hebben, ook onze vijanden.
"Christenen moeten daarin voorgaan: we beantwoorden haat niet met haat, maar proberen onze vijanden lief te hebben. Daarin kunnen we een voorbeeld zijn. (...) Laten we haat beantwoorden met de liefde van Jezus."
(Ds. Ron van der Spoel in zijn reactie bij Groot Nieuws Radio op de aanslag in Nice).

We moeten niet gek opkijken van de dingen die gebeuren. In 1 Petrus 5 staat dat we waakzaam moeten zijn en op onze hoede, want de vijand gaat rond als een brullende leeuw op zoek naar zijn prooi. Het kenmerk van de eindtijd.
Maar onze God is sterker dan welke vijand dan ook. Hij zal uiteindelijk zegevieren. Hij zal overwinnen, ja Hij hééft al overwonnen! En we zien in de gebeurtenissen van alledag dat het op het einde aangaat. Is dat niet een heerlijk vooruitzicht?

Er is hoop

Maar mijn angst dan? Mijn zorgen voor de toekomst? Welke toekomst hebben mijn kinderen? Wat gaan zij allemaal nog meemaken?
Gisteren las ik in mijn dagboek: "Als je je zorgen maakt over de toekomst, dan stapel je de dagen op elkaar, op je zwakke schouders. Je wankelt onder deze zware last, terwijl Ik nooit bedoeld heb dat je die zou dragen."
(Dicht bij Jezus, Sarah Young)

"Heer, ontferm U"


Maranatha!

Liefs van Henny

Geen opmerkingen:

Een reactie posten