maandag 13 juni 2016

Zwarte nacht

Even when it hurts ... we will praise God!


Als er één lied en één uitvoering is die mij door merg en been gaat, dan is bovenstaand lied van Hillsong het wel. Verpletterend, zo vol emotie, zo precies zoals ik me voel...

Ook als het pijn doet... wij zullen U prijzen!

Vandaag is m'n stukje kort.
Er zijn weinig woorden voor de diepste pijn van het leven.
Zijn er wel woorden voor?
En al waren er woorden voor, ik heb ze niet ...

Muziek is dan zo'n uiting van een diepere laag in de menselijke ziel. Waar woorden ontbreken en de tranen opgedroogd zijn, is er nog de muzikale emotie. Dan mag je huilen, schreeuwen, zwijgen, ...

En waarom zou je er voor kiezen om in je zwartste nacht toch God te prijzen?
Allereerst denk ik dat het je boven je eigen gevoel uit kan laten stijgen. Je richt je op je Schepper, je Vader. Je belijdt dat Hij boven alles en iedereen uitstijgt en alle macht houdt.
Maar ik geloof ook echt dat het je hart lichter kan maken. Muziek doet wonderen. En niet muziek op zich, maar aanbiddingsmuziek in het bijzonder. 't Oog omhoog, het hart naar boven!, en dat gaat dan vanzelf! Het richt je op, het verstevigt je zwakke knieën, het zet je voeten op een sterke rots: Jezus.


In gedachten ga ik zo'n kleine 2000 terug in de tijd. Ook daar was de nacht zwart en de grond kil. Jezus streed Zijn strijd. Hij voor mij. Plaatsvervangend. Wij gaan nog door een kleine tijd van lijden. Hij heeft al plaats bereid. Hij is het lijden voorbij. 

Zwart was de nacht en kil de grond,
waar Jezus knield' en streed.
Mijn Heiland! Dat ik deze stond
Uws lijdens nooit vergeet.

koor:
O Heer, wat is Uw liefde groot,
oneindig Uw gena,
dat Gij U zelf gaaft in de dood
en stierf op Golgotha.

O Vader, is het moog'lijk,
laat deez' angst Mij zijn bespaard!
Zo bad Hij, en van Zijn gelaat
viel 't bloedig zweet ter aard.

Doch niet Mijn wil, O God, geschied'!
Kan het niet anders zijn:
spaar, Vader, Mij dan 't lijden niet,
en laat Mij in Mijn pijn.

Zo bad Gij, Heer; o stort ook mij
die Geest des biddens in;
en heilig, van elk willen vrij
mij tot Uw kinderzin.

(Joh. de Heer 148)


Maar voor nu is het donker, zwart, koud en het leven is ijzingwekkend hard.

Voor een periode je kind moeten loslaten... en zijn intense verdriet zien... 

Liefs van Henny

Geen opmerkingen:

Een reactie posten