maandag 6 juni 2016

Ommuurde tuin

Wat was dat heerlijk, om even op de fiets te stappen, de zon op je gezicht en de wind door je haren! We hebben een klein stukje Achterhoek ontdekt, een kastelenroute gefietst, en ons verwonderd over de verrassende schoonheid van een ministukje Nederland.

Wat me in het bijzonder is bijgebleven zijn de ommuurde tuinen op de landgoederen. Ieder kasteel, ieder landgoed heeft zijn eigen ommuurde tuin. Soms in heel goede staat verkerend, soms wat afgebladderd. Maar niettemin had iedere tuin zijn charme.



Wat mij dan intrigeert is de vraag waarom deze tuinen in vroeger tijd werden ommuurd. Met een beetje pech kan je helemaal niet zien wat er zich binnen zo'n muur afspeelt. We weten van bezoekjes aan Engeland dat er zich meestal de mooiste en meest weelderige tuinen bevinden achter die muur, achter de gesloten poort. Soms heb je zo'n doorkijkje...



Boeiend om er even over te mijmeren en te mediteren. Beslotenheid, intimiteit, schoonheid, afzondering, ... ineens moet ik denken aan wat er staat in het Bijbelboek Hooglied. De bruidegom bezingt zijn bruid met de mooiste beeldspraken. Fantastisch om te lezen, één en al verlangen. De bruid wordt hier genoemd: "Zusje, bruid, een besloten hof ben jij, een gesloten tuin, een verzegelde bron" En even verder in het hoofdstuk roept de bruid uit: "Ontwaak, noordenwind! Kom zuidenwind! Waai door mijn hof, laat zijn balsems geuren!" (NBV)
Ik kan me iets van die beslotenheid, die intieme plek, voorstellen.

Ga er in gedachten maar eens voor zitten. Bewonder de schoonheid van de schepping.
En laat je even meenemen in je dromen, als de zon opkomt of als het donker wordt... en geef God de eer!


liefs van Henny

Geen opmerkingen:

Een reactie posten